Ψάχνοντας Για Χρυσό

‘Αλλη μια νύχτα στην πόλη φάντασμα λες και όλοι οι κάτοικοι ανακάλυψαν ξαφνικά πως ο χρυσός τελειώνει και φεύγουν άρον άρον.
Και εμείς τυχοδιώκτες είμαστε αλλά δε ψάχνουμε χρυσό,ψάχνουμε απλώς ένα παγκάκι να μας καταλάβει. Και εκείνο όπως πάντα υπομονετικό ποιος ξέρει πόσες μαλακίες έχει ακούσει...
Ε βράδυ ήταν,οι ταρίφες γραφικοί τύποι βαριεστημένοι κάναν πιάτσα. Κάποια ωραία πόρνη απέναντι έτρωγε ένα σάντουιτς πριν πιάσει πάλι δουλεία.
‘Ετσι λοιπόν μας έπιασε ένα αίσθημα αυτοκριτικής και μας ταλαιπωρούσε μία ερώτηση που έχει βασανίσει τα μεγαλύτερα μυαλά στην ιστορία,σε εμάς θα έκανε σκόντο?

-Που σκατά πάμε μου λες ρε miko?
-Εσύ πιανίστας δεν ήθελες να γίνεις?
-Εσύ ρε starky στίχους σε hard-core μπάντα δεν ήθελες να γράφεις?

Το ίδιο σύστημα που φτύνουμε, μας έφτυσε στη γωνιά αυτής της πόλης.
‘Ισως να λέω μαλακίες, ίσως...
Ο χρόνος θα το δείξει, ίσως να κάνουμε κάτι μεγάλο.
‘Ισως τα μεγάλα πράγματα να έχουν ήδη γίνει.


‘Ερημος ο δρόμος, τα δέντρα στειχειωμένα
ψάχνω το φεγγάρι και εκείνο ψάχνει εμένα...

Βαριέμαι να το συνεχίσω κάντε το ότι θέλετε.

Ηλεκτρικός Θησέας

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ’ το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που ‘χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Σε δίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή.
Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια βγαίνουν σαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ σκαρφάλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.

Φοβάσαι ότι θα ‘ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.


Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ’ έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ’ έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίμπλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ’ αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
---------------------------------------------------------------------------
ποιήμα του Δημήτρη Βάρου το οποίο βρήκα και σε τραγούδι από τον
αγαπημένο Παύλο Σιδηρόπουλο.
ευχαριστώ τον Σπύρο Αραβανή για την ανακάληψη στο blog του.
www.poiein.gr

Η τίγρη

έχω μια τίγρη μεσα μου άγρια λυμασμένη
όλο με περιμένει κ όλο τη καρτερώ
τήνε μισώ και με μισεί
θέλει να με σκοτώσει
μα ελπίζω να φιλιώσει καιρό με το καιρό.

έχει τα δόντια στη καρδιά
τα νύχια στο μυαλό μου
και γω για το καλό μου
για ‘κείνη πολεμώ

κι ολα του κόσμου τα καλά
με κάνει να μισήσω
για να τση τραγουδήσω
το πιο βαρύ καημό

όλα του κόσμου τα γκρεμνά
με σπρώχνει να περάσω
για να την αγκαλιάσω
στο πιο τρελό χορο

κι όταν τσι κρύες τσι βραδιες
θυμάται τα κλουβιά τση
μου δείχνει τη προβιά τση
για να τηνε θορρώ

καμιά φορα ‘που το πιοτό
πέφτομε μεθυσμένοι σχεδό αγαπημένοι
καθείς να κοιμηθεί
και ‘μες σε τούτ’ τη σιωπή
και λίγο πριν τη μπόρα
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί

κ αναζητεί τη σιωπη
με λίγο πριν τη μπόρα
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.
-----------------------------------------------------

                                                                          Ψαραντώνης
                                       Ελπίζω Λουκά να φιλιώσετε κάποτε...

Binary Thoughts

All I wanted was to find some truth
And I’ve ended with a handful of doubt, if this is truly my path.
All I longed for was some freedom
To finally see that freedom is a state of mind.
I knew that freedom’s never free, but never knew how much it costs.

All I wanted was to reach a goal
And I’ve ended here, battling through the obstacles day by day.
All I yearn for is the meaning, why am I here?
They made us choose too soon, my friend.
And we’ll know if we were right or wrong only when it’s just too late.
Now cope with it.
Just to see if you chose well.
But if you chose wrong, you won’t have time to repent.

Life is the art of producing adequate results when having inadequate information.
We had really, really few information, my friend.
And maybe we fucked up too soon.
Is this what we’re made for?
Are we still here just because we don’t wanna quit?
Who are you? Who am I?
Can you really answer for sure?
Then, how can you tell of what you wanna be
When you don’t even know what you really are right now?
They don’t care.

Credits: Αδελφός Παναγιώτης, Pain Of Salvation, Fates Warning, Nevermore.